چهارده قرن است بر دلها ولايت مي كند
تا حسين داريم بي ترديد اهل عزتيم
شيعه با عشق حسين احساس لذت مي كند
خوف محشر از كسي باشد كه او بي صاحب است
صاحب ما در قيامت هم قيامت مي كند
ايام سوگواري سرور و سالار شهيدان ،حضرت اباعبدالله الحسين (ع) و ياران باوفايش تسليت باد.
- گوهر معرفت آموز كه با خود ببري كه نصيب دگران است نصاب زر و سيم ( غزل 367)
ـ قدر وقت ارنشناسد دل و كاري نكند بس خجالت كه ازين حاصل اوقات بريم (غزل 373)
ـ دوش آن صنم چه خوش گفت در مجلس مغانم با كافران چه كارَت ، گر بت نمي پرستي؟ (غزل 435)
ـ در ره منزل ليلي كه خطرهاست در آن شرط اول قدم آن است كه مجنون باشي (458)
ـ آخرالامر گِلِ كوزه گران خواهي شد حاليا فكر سبو كن كه پُراز باده كني
تكيه برجاي بزرگان نتوان زد بگزاف مگر اسباب بزرگي همه آماده كني (482)
ـ عجب از لطف تو اي گل كه نشستي با خار ظاهراً مصلحت وقت در آْن مي بيني (484)
ـ پيوند عمر بسته به موئيست ، هوش دار غمخوار خود باش ، غمِ روزگار چيست؟
ـ پنج روزي كه درين مرحله مهلت داري خوش بياساي زماني كه زمان اين همه نيست (74)
ـ زمان خوشدلي درياب و دُرياب كه دائم در صدف گوهر نباشد ( 162)
ـ فيض روح القدس ار باز مدد فرمايد ديگران هم بكنند آنچه مسيحا مي كرد
بيدلي در همه احوال خدا با او بود او نمي ديدش و از دور خدايا مي كرد ((143)
خداوند بهترين نگهبان است، و اوست مهربان ترين مهربانان.